Το όνομα της Μαρίας Καρυστιανού άρχισε να μπαίνει στις δημοσκοπικές μετρήσεις το τελευταίο εξάμηνο, καθώς ενισχύονταν συνεχώς οι δημοσιογραφικές πληροφορίες ότι η πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών πρόκειται να μπει στην πολιτική αρένα με την ίδρυση κόμματος.

Η κ. Καρυστιανού είχε όλο το προηγούμενο διάστημα πρωτοστατήσει στον αγώνα των συγγενών των θυμάτων του δυστυχήματος των Τεμπών με τη δημοτικότητά της να είναι πολιτικά πολυσυλλεκτική και να αυξάνεται όσο εντεινόταν το αίτημα για δικαίωση και πλήρη έρευνα των συνθηκών που οδήγησαν στον θάνατο 57 ανθρώπων.

Τον Δεκέμβριο η Μαρία Καρυστιανού αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα ανακοινώνοντας, σε μια «προστατευμένη» τηλεοπτική της συνέντευξη, ότι βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία συγκρότησης πολιτικού φορέα. Την περίοδο εκείνη στις μετρήσεις το 20% δήλωνε ότι είναι αρκετά ή πολύ πιθανό να ψηφίσει το «κόμμα Καρυστιανού». Ήταν η εποχή που η κ. Καρυστιανού δεν είχε διατυπώσει καμία πολιτική θέση, ούτε οι τοποθετήσεις της είχαν ιδεολογική χροιά. Οι δημόσιες παρεμβάσεις της περιορίζονταν σε γενικόλογες αναφορές περί δικαιοσύνης και κράτους δικαίου και είχαν έντονη τη φόρτιση της μητέρας που έχασε το παιδί της σε ένα τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα, του οποίου η Πολιτεία και η κυβέρνηση έδιναν την αίσθηση ότι επιχειρούν να συγκαλύψουν τα αίτια.

Οι αμφιλεγόμενες δηλώσεις

Λίγες εβδομάδες αργότερα –και παρά το γεγονός ότι υποστήριξε πως ο πολιτικός της φορέας δεν τοποθετείται στον άξονα Δεξιάς-Αριστεράς– η Μαρία Καρυστιανού άρχισε να ξεδιπλώνει τα πρώτα ιδεολογικοπολιτικά χαρακτηριστικά της. Αρχικά έκανε μια, τουλάχιστον αμφιλεγόμενη, δήλωση για το ζήτημα των αμβλώσεων, υποστηρίζοντας ότι είναι θέμα που μπορεί να μπει σε δημόσια διαβούλευση. Στη συνέχεια, με επαναλαμβανόμενες τοποθετήσεις, καταφέρθηκε ενάντια στην προοπτική συνάντησης Μητσοτάκη-Ερντογάν, κατηγορώντας την κυβέρνηση για ενδοτισμό και υπαναχωρήσεις στα εθνικά θέματα. Παράλληλα, με ανάρτησή της μετά τον θάνατο 15 μεταναστών στη Χίο, έκανε λόγο για «εισβολείς» ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων από όλο το προοδευτικό φάσμα του πολιτικού κόσμου αλλά και μεγάλης μερίδας πολιτών στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.

Είναι προφανές ότι, όσο περνά ο καιρός, η πολιτικός, πλέον, Μαρία Καρυστιανού θα αναγκάζεται να τοποθετείται σε σειρά ζητημάτων της επικαιρότητας. Επιπλέον, ο νέος πολιτικός φορέας θα ανακοινώσει το πρόγραμμά του, γεγονός που αναπόφευκτα θα τον «χρωματίσει» ιδεολογικά. Τέλος, μεγάλης σημασίας θα είναι και τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν το «κόμμα Καρυστιανού».

Τα ερωτήματα

Όσο πλησιάζουμε σε εκλογικό χρόνο –αναπόφευκτα– η Μαρία Καρυστιανού θα κληθεί να απαντήσει σε δύο βασικά ερωτήματα. Πρώτον ποιους εκπροσωπεί και δεύτερο γιατί θα κάνει αυτό που δεν έχει καταφέρει η αντιπολίτευση, δηλαδή να αποτελέσει το αντίπαλο δέος στην κυβέρνηση.

Παράλληλα, η εκτίμηση ότι κινήθηκε πιο γρήγορα από όσο έπρεπε φαίνεται να δικαιώνεται. Θα έπρεπε να ανακοινώσει το εγχείρημα όσο πιο κοντά στις εκλογές γίνεται, για να περιορίσει τα αναπόφευκτα λάθη και να προστατευτεί από τις επιθέσεις που θα έρθουν από πολλές πλευρές. Επιπλέον, το ηθικό πλεονέκτημα που «κουβαλούσε» λόγω του αγώνα της για τα Τέμπη κινδυνεύει να χαθεί μέσα σε μια μεγάλη προεκλογική περίοδο.

Εν ολίγοις, θα λέγαμε ότι η Μαρία Καρυστιανού κινδυνεύει να «πέσει θύμα της επιτυχίας της». Άλλωστε, έχουμε δει πολλές φορές ότι η απόσταση μεταξύ κοινωνικής ή μιντιακής απήχησης και εκλογικής επιλογής είναι τεράστια. Το πρόσφατο παράδειγμα του Στέφανου Κασσελάκη, ο οποίος «ξεφούσκωσε» σε βαθμό εξαφάνισης, είναι ενδεικτικό. Η μάχη στον εκλογικό στίβο είναι πολύ σκληρή και η έκβασή της εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Είναι εντελώς διαφορετικό να εκφράζεις ένα αίτημα δικαιοσύνης με το οποίο ταυτίζεται η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία ανεξαρτήτως ιδεολογικής προτίμησης, από το να εκπροσωπήσεις ένα πολύ συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο.

Του Αδάμου Ζαχαριάδη – Συνιδρυτή της εταιρείας AtoZ Communication & Strategy