Ενώ όλα τα βλέμματα ήταν τις προηγούμενες μέρες στραμμένα στο δράμα του Δημοκρατικού Συναγερμού, εξαιρετικά ενδιαφέρουσες είναι οι παρασκηνιακές ζυμώσεις και στον ενδιάμεσο χώρο ενόψει Προεδρικών Εκλογών, έστω και με λιγότερα φώτα και θόρυβο.

Η επαναπροσέγγιση ΔΗΚΟ και ΔΗΠΑ και οι συζητήσεις μεταξύ Νικόλα Παπαδόπουλου και Μάριου Καρογιάν πέρασαν μάλλον στα ψιλά της ειδησεογραφίας. Ανεξάρτητα από το κατά πόσο οι επαφές αυτές μπορούν να οδηγήσουν σε επανασυγκόλληση των δύο σχηματισμών κάτω από κοινή κομματική στέγη, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει μια άλλη διάσταση: η στάση που θα τηρήσουν τα δύο κόμματα στις Προεδρικές Εκλογές και το ενδεχόμενο διαμόρφωσης κοινής στρατηγικής.

ΔΗΚΟ και ΔΗΠΑ στηρίζουν και συμμετέχουν στην κυβέρνηση Χριστοδουλίδη. Πλην όμως, οι ηγεσίες και των δύο κομμάτων εμφανίζονται απογοητευμένες από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και, κυρίως, από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τους κυβερνητικούς του εταίρους. Δεν είναι τυχαίο ότι φροντίζουν να διατηρούν ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα ενόψει του 2028.

Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο αυτή η συσσωρευμένη δυσαρέσκεια μπορεί να μεταφραστεί σε ανατροπή των σημερινών πολιτικών δεδομένων. Πόσο πιθανό είναι ΔΗΚΟ και ΔΗΠΑ να εγκαταλείψουν τον Νίκο Χριστοδουλίδη και να αναζητήσουν εναλλακτική επιλογή, ενδεχομένως μέσα από μια αυτόνομη υποψηφιότητα του ενδιάμεσου χώρου; Θα μπορούσαν να διερευνήσουν ακόμη και το ενδεχόμενο μιας, εκ πρώτης όψεως απροσδόκητης, συμπόρευσης με το ΑΚΕΛ στη βάση ενός κοινά αποδεκτού υποψηφίου; Ή μήπως θα μπορούσε να τεθεί στο τραπέζι ακόμη και η στήριξη υποψηφίου προερχόμενου από τον Δημοκρατικό Συναγερμό, αναλόγως και της έκβασης των εσωκομματικών διαδικασιών στην Πινδάρου;

Στο εσωτερικό των δύο κομμάτων συνυπάρχουν διαφορετικές τάσεις και προσεγγίσεις ως προς την πορεία που θα πρέπει να ακολουθηθεί. Όπως είναι αναμενόμενο, τα στελέχη που συμμετέχουν στην κυβέρνηση Χριστοδουλίδη ευνοούν τη συνέχιση της συνεργασίας. Υπάρχουν, ωστόσο, και εκείνοι που εκτιμούν ότι ο ενδιάμεσος χώρος οφείλει να αναζητήσει διαφορετική πολιτική διαδρομή.

Ο Ζαχαρίας Κουλίας, σε δύο περιπτώσεις το τελευταίο διάστημα, έθεσε στο τραπέζι το ενδεχόμενο προεδρικής υποψηφιότητας του Νικόλα Παπαδόπουλου, ανοίγοντας μάλιστα παράθυρο συνεργασίας ακόμη και με το ΑΚΕΛ. «Έχει δυνατότητες και στον χώρο του κέντρου το ΔΗΚΟ και της Αριστεράς. Ο ΔΗΣΥ έκλεισε τον κύκλο του έκανε τρεις θητείες στην προεδρία, δύο στη Βουλή, υπάρχουν άλλες δυνάμεις πιο κοντά στον κόσμο με άλλα σχέδια», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ανάλογους προβληματισμούς για τη συνέχιση της συνεργασίας με τον Νίκο Χριστοδουλίδη διατηρούν και άλλα στελέχη, τα οποία, προς το παρόν, αποφεύγουν να τοποθετηθούν δημόσια.

Στον αντίποδα, ο Άθως Αντωνιάδης, πρώην στέλεχος του ΔΗΚΟ, τάχθηκε υπέρ της συνέχισης της συνεργασίας με τον σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Με παρέμβασή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υποστήριξε ότι το ΔΗΚΟ δεν έχει άλλη επιλογή από τη στήριξη της επανεκλογής του Νίκου Χριστοδουλίδη. «Ενώπιον μιας κοινωνίας που παρακολουθεί ασυνήθιστες καταστάσεις, ο Νίκος Χριστοδουλίδης αποτελεί σήμερα τη μοναδική πολιτική πρόταση, ουσιαστική και δοκιμασμένη, βασισμένη σε πολιτικό πλάνο και πρόγραμμα την οποία ο καθένας έχει το δικαίωμα να αξιολογήσει με όρους πολιτικούς», ανέφερε μεταξύ άλλων.

Κατηγορηματικός εμφανίστηκε στις αρχές του φθινοπώρου ο υπουργός Υγείας και εκ των αντιπροέδρων του ΔΗΚΟ, Νεόφυτος Χαραλαμπίδης, ο οποίος, μιλώντας στη μεσημβρινή εκπομπή του ΑΝΤ1, δήλωσε ότι «το ΔΗΚΟ έχει Πρόεδρο της Δημοκρατίας και υποψήφιο για το 2028», παραπέμποντας ευθέως στον Νίκο Χριστοδουλίδη.

Και ενώ στο ΔΗΚΟ δεν έχει ανοίξει ακόμη επισήμως η συζήτηση για τις προεδρικές επιλογές του κόμματος, ένας παλιός γνώριμος του χώρου του ΔΗΚΟ και της ΔΗΠΑ, ο πρώην υπουργός Κυριάκος Κενεβέζος, ήρθε να προσθέσει μία ακόμη παράμετρο στην εξίσωση. Μίλησε δημόσια για πολιτικό κενό, αναφερόμενος στην απουσία αυθεντικής εκπροσώπησης του ενδιάμεσου χώρου στις Προεδρικές Εκλογές, αφήνοντας μάλιστα ανοικτό ακόμη και το ενδεχόμενο δικής του υποψηφιότητας, εφόσον δεν προκύψει άλλη υποψηφιότητα από τον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο.

Τι λέει ο Νικόλας;

Καθοριστικής σημασίας για την τροπή που θα λάβουν οι εξελίξεις θα είναι, ασφαλώς, η στάση του ίδιου του Νικόλα Παπαδόπουλου. Ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ δεν δίστασε πρόσφατα να παραδεχθεί δημόσια ότι ο τρόπος λειτουργίας της διακυβέρνησης, της κυβερνητικής συνεργασίας δεν είναι ο ιδανικός. Έσπευσε, ωστόσο, να ξεκαθαρίσει ότι το ΔΗΚΟ θα συζητήσει πρώτα με τον νυν Πρόεδρο της Δημοκρατίας ενόψει Προεδρικών Εκλογών.

Είναι σαφές ότι ο Νικόλας Παπαδόπουλος δεν εγκατέλειψε ποτέ την ιδέα μιας δικής του προεδρικής υποψηφιότητας. Μόνο που ένα τέτοιο εγχείρημα συγκεντρώνει υψηλό βαθμό δυσκολίας.

Από τη μία, ο ΔΗΣΥ βρίσκεται ήδη σε διαδικασία επιλογής κομματικού υποψηφίου. Από την άλλη, στο ΑΚΕΛ θα μπορούσαν ενδεχομένως να συζητήσουν μια εναλλακτική υποψηφιότητα από τον ευρύτερο ενδιάμεσο χώρο, δύσκολα όμως εκείνη του ίδιου του προέδρου του ΔΗΚΟ. Οι πληγές του παρελθόντος παραμένουν ανοικτές και ο Νικόλας Παπαδόπουλος δεν φρόντισε όλα αυτά τα χρόνια να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με την κομματική βάση της Αριστεράς για να γίνει συζήτηση σε άλλη βάση.

Την ίδια ώρα, μια αυτόνομη κάθοδος του ΔΗΚΟ με υποψήφιο τον πρόεδρό του δύσκολα θα μπορούσε να δημιουργήσει προοπτική ουσιαστικής ανατροπής. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης έχει ήδη καταφέρει να εξασφαλίσει τη στήριξη ενός μέρους της κομματικής βάσης του ΔΗΚΟ, ενώ μια τέτοια επιλογή θα μπορούσε να μετατραπεί σε μια νέα καταμέτρηση κομματικών δυνάμεων, λίγο μετά τις Βουλευτικές Εκλογές.

Ούτε μια ενδεχόμενη συμπόρευση με τη ΔΗΠΑ και την εξωκοινοβουλευτική πλέον ΕΔΕΚ φαίνεται, από μόνη της, ικανή να αλλάξει ουσιαστικά τα δεδομένα για τον Νικόλα Παπαδόπουλο. Πολύ περισσότερο όταν στην ΕΔΕΚ επίκεινται εσωκομματικές εκλογές, οι οποίες ενδέχεται να αναδιαμορφώσουν εκ νέου τις ισορροπίες. Υπό αυτές τις συνθήκες, η σημερινή ηγεσία δύσκολα θα μπορούσε να δεσμεύσει το κόμμα για τις επιλογές του στις Προεδρικές Εκλογές.

Για να υπάρξει, συνεπώς, πραγματική ανατροπή πορείας στο ΔΗΚΟ και εγκατάλειψη της προοπτικής στήριξης της επανεκλογής του Νίκου Χριστοδουλίδη, θα πρέπει να μεταβληθούν σημαντικά τα σημερινά πολιτικά δεδομένα.

Και η σημαντικότερη προϋπόθεση δεν βρίσκεται κατ’ ανάγκη στο ίδιο το ΔΗΚΟ. Βρίσκεται στις αποφάσεις των δύο μεγάλων κομμάτων. Για να αποκτήσει ουσιαστικό αντίκρισμα μια διαφορετική επιλογή, θα πρέπει είτε ο ΔΗΣΥ είτε το ΑΚΕΛ να κάνει τη δική του υπέρβαση, προσφέροντας στην ηγεσία του ΔΗΚΟ και προσωπικά στον Νικόλα Παπαδόπουλο μια βιώσιμη εναλλακτική διέξοδο.

Διαφορετικά, όσο έντονη κι αν είναι η δυσαρέσκεια για τον Νίκο Χριστοδουλίδη, ο δρόμος της συνέχισης της συνεργασίας με τον νυν Πρόεδρο για το ΔΗΚΟ ενδέχεται να αποδειχθεί μάλλον μονόδρομος παρά συνειδητή πολιτική επιλογή.

Tης Κατερίνας Ζορπά – Senior Communication Consultant στη ΓΝΩΡΑ Σύμβουλοι Επικοινωνίας